سینما روز  _ محمدرضا طارمی و میثم هجرانی: قرار است براي مصاحبه با «سيد مسعود اطیابی»، کارگردان فیلم «خروس جنگی»، به لوکیشن فیلم جدیدش، «اسرار پدری»، که در  خیابان فرمانیه است، برویم. نزدیک ظهر است و گرما بیداد می کند. یک ساختمان سه طبقه که عوامل ترابری فیلم، جلوی درب آن مشغول گفتگو هستند.

داخل می شویم و سایر عوامل را می بینیم که در حال صرف ناهار می باشند. سراغ آقای اطیابی را می گیریم؛ می گویند منتظر بمانید،می خواهند ناهار بخورند. پس از چند دقیقه، جناب آقای «علیپور»، دستیار آقای اطیابی به سوی ما می آیند و با گرمی ما را به ناهار دعوت می کنند. پس از چند لحظه هم آقای اطیابی تشریف می آورند و به گرمی از ما استقبال می کنند. باید کمی صبر کنیم. گویی می خواهند چند پلان را برداشت کنند. «اسرار پدری»، فیلم جدید اطیابی می باشد که «دانیال حکیمی»، «سحر ذکریا» و بازیگر نوجوان، «محراب رضایی» در آن مشغول بازی هستند. این تله فیلم به تهیه کنندگی یدالله شهیدی و برای سیما فیلم ساخته می شود. نور آماده است. منشی صحنه و طراح دکور نیز مشغول کار روی صحنه هستند. صدای اقای اطیابی را می شنویم:دوربین، نور، صدا، حرکت. پلان گرفته می شود و آقای اطیابی نزد ما می آیند. گرچه قبل از شروع مصاحبه هم از اینکه شاید دوباره به  سر صحنه بروند، از ما عذر خواهی می کنند.

آقای اطیابی، شما قبل از کارگردانی،سابقه ی تهیه کنندگی و مدیر تولید بودن را دارید. کمی در این باره برای ما بگویید. آیا به توانایی لازم برای کارگردانی رسیده بودید که تغییر رویه دادید؟

خیلی برنامه ای برای این امر نداشتم. حتی در زمانی که تهیه کننده و یا مدیر تولید بودم، دغدغه ی کارگردانی بیشتر داشتم. اما در انتظار موقعیتی بودم که خودم آن را ایجاد کنم که بحث «مصائب دوشیزه» مطرح شد و از آن، به بهترین نحو استفاده کردم. از آنجایی که باید امرار معاش خود و خانواده را نیز می کردم، پس کارگردانی را به تولید و تهیه ترجیح دادم. تجربیات لازم را هم به دست آورده بودم و خیلی معتقد نیستم که باید از همان ابتدا با کارگردانی شروع کرد و باید تجربه کسب کرد و تکنیک و روابط لازم را شناخت  تا حاصل خوبی به دست آید.

چی شد که از «مصائب دوشیزه»، به «خروس جنگی» رسیدید؟ دو فیلم با دو داستان و سبک کاملا متفاوت.

من به اینکه تکرار شوم، اعتقاد ندارم. دوست دارم البومی از فیلم های متنوع داشته باشم. یعنی آثارم از هر لحاظ متفاوت با یکدیگر باشند. این بهتر از این است که چند فیلم مثل هم بسازم. اما نگاه کلی و نوع روایتم یکی است. هم در «مصائب دوشیزه» و هم در «خروس جنگی»، بحث اعتدال مطرح بود. یکی در فالب جدی مانند دین و یکی در زندگی زناشویی با زمینه ی طنز.

پس چطور کارگردان هایی همچون «اصغر فرهادی» که به سبک مورد نظرشان رسیده اند، موفق هستند و فیلم هایشان خوب می فروشد؟

به هر حال، هر کارگردان عقاید خودش را دارد. «فرهادی» در کار خودش موفق است، اما اینطور هم نیست که فیلم هایش در یک سبک باشد. او  نیز یک دیدگاه کلی دارد و بر اساس آن فیلمش را می سازد. اما من می خواهم سبک های متفاوت را تجربه کنم. چون کار سختی است که آثارت را در یک سبک بسازی. اما ساختن یک فیلم در سبک های مختلف که سخت تر است و شما باید اطلاعات بیشتر و دید وسیع تر به سبک های مختلف داشته باشید.

شما می دانید که مخاطب امروز سینمای ما، طنز پسند است و فیلمی چون «اخراجی ها 2» را بر می گزیند. شاید در این بین، «خروس جنگی» دیده نشود و فیلم هایتان در سبک های مختلف خوب نفروشد. نظرتان چیست؟

من هم انتظار ندارم تمام فیلم هایم خوب بفروشد. اما «خروس جنگی»، برای گیشه و فروش است. از «مصائب دوشیزه»، انتظار فروش بالا نداشتم. اما از «خروس جنگی» انتظار گیشه ی بالایی دارم.

می توانید توضیح دهید که چرا گیشه برای تان مهم است و چقدر در «خروس جنگی» برای تان مهم بود؟ آیا عوامل دیگری نیز در این فیلم موثر هستند؟

گیشه از 2لحاظ برایم مهم است. یک اینکه اگر فیلم گیشه خوبی داشته باشد، یعنی مخاطب بیشتری داشته و آن را پسندیده اند و دوم نیز مساله ی اقتصادی است. گرچه از لحاظ مادی هم مهم است و باید سعی کنم فیلم جشنواره ای بسازم تا دیده شوم. هدف اولیه من از ساخت «خروس جنگی»، گیشه بود و من سعی کردم از ابتذال در فیلمم بپرهیزم و فیلمی کاملا پاک برای خانواده ها بسازم. متاسفانه نسبت که شأنی که داریم، هنوز در سینمای ما ابتذال وجود دارد. یعنی چیزهایی در سینمای ما وارد شده است که برای ما نیست. فرهنگ،دین و خیلی چیزهای دیگر. فیلم ساز هم به آن توجه نمی کند و این برای سینمای ما خوب نیست. حالا فکر کنید که ضعف تکنیک هم به آن اضافه شود و نتیجه چه خواهد شد.

از دیدگاه شما امروز سینمای ما چه ضعف هایی دارد  که می تواند به آن ضربه وارد کند؟

ما خیلی ضعف تکنیک نداریم. ضعف ما در حوصله و نحوه ی ساخت و اجرا می باشد. تجهیزات هم می تواند تاثیر گذار باشد. اما به هر حال، با هر چیز که داریم، باید فیلم مان را با حوصله و بدون عجله بسازیم که متاسفانه برخی از فیلم سازان ما به زمان توجه نمی کنند و همین، ضربه ی بسیاری به فیلم های ما وارد می کند. مخاطب هم که معمولا به داستان توجه و در پی آن، تفکر نمی کند. اگر دقت کرده باشید، در یک صحنه ی فیلم دو خانواده با دیدگاه های مذهبی متفاوت، در مراسم عروسی درگیر می شوند و در نهایت، با یک شیلنگ آب جدال آن ها خاتمه می یابد. شاید خیلی ها اصلا به این مساله توجهی نکرده باشند. پس باید کمی مخاطب هم با علاقه و دقت به سینما بیاید.

از نحوه ی اکران «خروس جنگی» و زمان اکران آن راضی هستید؟ تبلیغات آن چطور؟ اکران همزمان «درباره الی» با فیلم شما، چقدر در میزان فروش فیلم تان موثر بود؟ همان بلایی که بر سر «سوپر استار» با اکران «اخراجی ها 2»  آمد، برای «خروس جنگی» هم پیش آمد؟

من از اینکه «درباره ی الی» خوب بفروشد، خوشحال می شوم. حتی اگر به جای آن نیز اکران شود، ناراحت نخواهم شد. اما میزان فروش «خروس جنگی » هم رو به بالاست. ما متاسفانه زمان را از دست دادیم. همزمانی اکران فیلم با مساله انتخابات و تعطیلی های رسمی در آخر هفته  روی فروش فیلم تاثیر گذاشت. برای همین من از شورای صنفی اکران و نیز وزارت ارشاد انتظار دارم که به مدت چند هفته، اکران «خروس جنگی» را تمدید کنند و بگذارند فیلم دیده شود و مردم برای تماشای آن، به سینما بیایند. گرچه من شخصا، با تبلیغات آن مشکل دارم. اما به نویه ی خود تبلیغات و تیزر های تبلیغاتی هم مناسب بودند.

در بسیاری از رسانه ها مطرح شد که فیلم نامه ی «خروس جنگی»، دست به دست چرخیده و در نهایت به شما رسیده است؟ برای مثال، فریدون جیرانی و علیرضا داوود نزاد که می خواستند آن را بسازند.

من هم شنیده ام، اما اینطور نیست. آقای جیرانی در روزهای پایانی تدوین، کنار من حضور داشتند و طی گفتگویی که با ایشان داشتم، این مساله را رد کردند. «تیغ زن» هم که به نوعی بر این اساس ساخته شده بود.

چرا نام «خروس جنگی» را انتخاب کردید؟ به عقیده ی بسیاری، «مریلا زارعی» برای ایفای نقش در «خروس جنگی» مناسب نبود؛ نظرتان چیست؟

«خروس جنگی»، در ابتدا قرار بود با نام «تلخ و شیرین» ساخته شود که به این نام تغییر پیدا کرد. به هر حال، پیشنهاد تهیه کننده هم بود و می خواستیم اسمی گیشه پسند را برای آن انتخاب کنیم. اما درباره ی بازی خانم «زارعی» کاملا با شما مخالف هستم. ایشان به خوبی از پس این نقش بر آمدند و زوج خوبی برای «عطاران» بودند. حتی ما زوج های دیگری چون «ایرج طهماسب» و «فاطمه معتمد آریا» را در نظر داشتیم که در نهایت خانم «زارعی» و آقای «عطاران» را انتخاب کردیم.

یعنی شما «زارعی» و «عطاران» را یک زوج هنری می دانید؟

چرا که نه. دو بازیگر با دو  رفتار و حرکات مناسب.خون سرد و آرام در مقابل اضطراب و عصبانیت. «خروس جنگی»، فقط دعوای معمول زن و شوهری نبود و بحث اصلی آن را اعتدال تشکیل می داد که در قرآن هم به ان اشاره شده است و زوج هنری این فیلم، به خوبی توانستند این امر را به نمایش بگذارند. مثلا صحنه ای که «عطاران» میز شام را می چیند و موسیقی ملایمی می گذارد و چگونگی دعوت «زارعی» برای صرف شام و همه و همه، نشان از بازی خوب آن هاست.

کار با «عطاران» چطور بود؟ آیا برای تان سخت نیود که از «عطاران» که خود در طنز، چهره ای شناخته شده است، بازی بگیرید؟

نه، مشکل خاصی با آقای عطاران نداشتم. ایشان در قالب طنز، حرفه ای و موفق است و من هم سعی می کردم با کنترل برخی دیالوگ و صحنه ها، به خوبی از این استعداد بهره ببرم. حضور ایشان در فیلم، تضمین کننده ی گیشه ی «خروس جنگی» بود. حتی بازی «احمد پورمخبر» و کودک های فیلم هم راضی کننده بود و در فروش فیلم تاثیر خواهد گذاشت.

در پایان چه فیلمی را در دست تولید دارید؟ تکلیف «ماریا»، فیلم ناتمام شما چه خواهد شد و آیا روزی آن را خواهید ساخت؟

«اخلاقتو خوب کن» کار بعدی من است. «ماریا» نیز متوقف نشده است و فیلم بسیار مهم برای من با موضوعی خاص است و هر روز، صحنه هایش را در ذهنم مرور می کنم تا روزی آنرا بسازم. اما متاسفانه بر اساس برخورد برخی افراد و سازمان ها و بودجه هایی که  به ساخت برخی فیلم ها اختصاص داده می شود، «سید مسعود اطیابی» را نمی شناسند. «ماریا» یک فیلم بسیار موفق در سینمای فاخر خواهد بود. اما امروز بیشتر فیلم های تاریخی با بودجه های هنگفت ساخته می شود و در نتیجه، فیلمی چون «ماریا» که داستان زن و شوهری مسیحی است که بحث انتظار را مطرح می کند، نادیده گرفته می شود که من با آن،حرف های زیادی دارم و امیدوارم دولت، حمایت لازم را از من به عمل آورد.

منبع: سینما روز